Το έργο εκτέθηκε πρόπερσυ το καλοκαίρι στο Αργοστόλι, στην Α' ατομική μου έκθεση και το ανεβάζω για να δροσιστούμε λιγουλάκι.. (Ο αύξων αριθμός του είναι 75)
5 σχόλια:
Ανώνυμος
είπε...
Πρώτη φορά εδώ και δεν ξέρω γιατί αλλά μου κόλλησε στο μυαλό η φράση "Το Νερό Που Δακρύζει" Ανεξερεύνητες... :Ο)
Μαλλον ξέρεις περισσότερα απ' όσο νομίζεις! Γράψε κάτι γι αυτό το νερό, το έκανες κιόλας δικό σου, του έδωσες όνομα και περιεχόμενο, είδες με τα δικά σου μάτια ότι δακρύζει. Λίγο είναι; Σ' ευχαριστώ που δικαιώνεις την προσπάθειά μου, που είναι να ζωγραφίσω ΤΟ συναίσθημα.. αυτό που ξυπνά αντικρύζοντας κάποια χρώματα και λίγες πινελιές. Χαίρομαι στ' αλήθεια ΠΟΛΥ!!!
5 σχόλια:
Πρώτη φορά εδώ και δεν ξέρω γιατί αλλά μου κόλλησε στο μυαλό η φράση "Το Νερό Που Δακρύζει"
Ανεξερεύνητες...
:Ο)
Υ.Γ. Εεε... δεν ξέρω πολλά από ζωγραφική.
Μαλλον ξέρεις περισσότερα απ' όσο νομίζεις!
Γράψε κάτι γι αυτό το νερό, το έκανες κιόλας δικό σου, του έδωσες όνομα και περιεχόμενο, είδες με τα δικά σου μάτια ότι δακρύζει. Λίγο είναι;
Σ' ευχαριστώ που δικαιώνεις την προσπάθειά μου, που είναι να ζωγραφίσω ΤΟ συναίσθημα.. αυτό που ξυπνά αντικρύζοντας κάποια χρώματα και λίγες πινελιές. Χαίρομαι στ' αλήθεια ΠΟΛΥ!!!
:-)
Δεν είδα τις κόκκινες σταγόνες, θα πρόλαβαν και θα γιναν αόρατες... Μέσα στα χρώματα γυρίζεις, σ' εκείνα τα γνώριμα αρώματά τους!
Εξαιρετική σύλληψη... ταξιδιάρικη... σαν να σε πηγαίνει βαρκάδα στην Κεφαλονιά... μοιάζει σα να επιπλέουν κομματάκια καθράφτη πάνω στο νερό...
Σε ζηλέυω! Δεν το κρύβω. Τόσα μα τόσα ταλέντα !!!!!! Γιατί όταν βλέπω ταλαντούχους ανθρώπους μου έρχονται δάκρυα στα μάτια;
Δημοσίευση σχολίου