Τι θέλεις από μένα Ανατολή;

Σε είδα που ερχόσουν πίσω, καθώς έφευγα.
Είχες απλώσει ροδαλό χαλί στον ουρανό.




Αρχισες τα παιχνίδια, να κρύβεσαι, να προκαλείς.
Εβαζες δέντρα ανάμεσά μας, χανόσουν.




Τα δέντρα μια σε φανέρωναν και μια σε κρύβαν.
Μπήκανε κι αυτά στο παιχνίδι.




Για μια στιγμή, σ' έχασα εντελώς.
Μια σταγονίτσα αίμα έγινες πίσω από μαύρα κλαδιά.




Υστερα, σε είδα ολοπόρφυρη να με καλείς.
Σαν νά 'λεγες «Να, σταματάω το παιχνίδι!»




Το λόγο σου πώς να προσμένω να κρατήσεις;
Για σιγουριά, σταμάτησα. Σε είδα τότε καθαρά.