το δώρο της Κατερίνας

Πριν λίγα χρόνια, τέσσερα ή πέντε νομίζω, η ανηψούλα μου η Κατερίνα ζήτησε να της ζωγραφίσω κάτι για τη γιορτή της. Είχα ένα τελλάρο 160Χ80 εκ. και την έβαλα να διαλέξει τα χρώματα. Μετά από μερικές μέρες, το δώρο της ήταν έτοιμο! Το βαφτίσαμε "Φθινόπωρο" επειδή έχει τα γλυκά χρώματα του φθινοπώρου. Σαν να περπατάς πλάι στη λίμνη της Καστοριάς βουλιάζοντας στο παχύ στρώμα από πεσμένα πλατανόφυλλα.

Η Κατερίνα κρέμασε πάνω από τον καναπέ στο καθιστικό τα φθινοπωρινά πλατανόφυλλα, αλλά σήμερα, το τωρινό αγόρι της έχει διαφορετικό γούστο κι ετσι το έργο βρίσκεται στο γραφείο της μικρής. Εκείνος, ούτε να το δει στα μάτια του! Δεν παρεξηγήθηκα καθόλου, «κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, αλλίμονο αν είμαστε όλοι ίδιοι» της είπα και να μη στενοχωριέται. Αλλωστε, για κείνη το έφτιαξα, έτσι δεν είναι;